Waarom wrijven mensen over je rug tijdens een knuffel?
Waarom wrijven mensen eigenlijk over elkaars rug tijdens een knuffel? Het gebeurt bijna automatisch…
Misschien is het je nooit echt opgevallen. Maar als je er eenmaal op let, zie je het overal: Twee mensen geven elkaar een knuffel. En vrijwel automatisch begint er ergens een hand te bewegen. Over een rug. Over een schouder. Soms een paar zachte klopjes. Soms een ritmisch wrijven.
Veel mensen denken dat ze daarmee de ander geruststellen
En eerlijk is eerlijk: soms is dat ook zo. Ritmische aanraking kan een kalmerend effect hebben op het zenuwstelsel. We kennen het van een moeder die over de rug van een kind wrijft. Van iemand die een vriend troost. Van een partner die zachtjes over een arm strijkt.
Ons lichaam reageert op ritme en aanraking. De hartslag kan vertragen, spieren ontspannen, de adem zakt wat dieper. Maar er zit een interessant detail in dit soort aanraking: Vaak geldt het kalmerende effect in de eerste plaats voor degene die de beweging maakt.
De persoon die wrijft, reguleert daarmee vaak zijn of haar eigen zenuwstelsel.
Niet bewust natuurlijk. Niemand denkt tijdens een knuffel: Ik ga mezelf nu even reguleren via de rug van de ander. Maar het lichaam doet soms precies dat. Het zoekt ritme. Beweging. Contact.
En de ander? Die kan dat heel anders ervaren.
Wanneer aanraking juist onrust geeft
In mijn praktijk hoor ik regelmatig cliënten die zeggen dat ze zich eigenlijk storen aan dit soort aanraking. Een partner die steeds over een arm wrijft tijdens tv kijken. Of over een been. Of over de rug tijdens een knuffel.
Wat voor de één voelt als liefdevol of troostend, kan voor de ander juist erg onrustig voelen. Alsof iemand steeds aan je zit te friemelen. Dan kan het lijf niet echt tot rust komen. Het lastige is: de intentie is meestal goed.
“Ik doe toch iets liefs?”
Ja. Dat is vaak ook zo bedoeld. Alleen werkt liefdevolle intentie niet automatisch hetzelfde in het lichaam van de ander.
Afstemming is subtieler dan we denken
Veel van ons gaan er onbewust van uit dat de ander hetzelfde prettig vindt als wij. Als iets voor mij kalmerend werkt, zal het voor jou ook wel fijn zijn. Maar zo simpel is het lichaam niet.De één ontspant van beweging. De ander juist van stilte. De één vindt een zachte aanraking fijn. De ander wordt daar juist alert van. Afstemming zit dus vaak in hele kleine dingen.
Soms is het zo simpel als zeggen:
“Voor mij is het fijner als je je hand even stil houdt.”
Dat klinkt misschien als een klein detail. Maar eigenlijk is het precies waar relaties vaak over gaan: durven uitspreken wat voor jouw lichaam klopt. Zonder dat de ander iets fout heeft gedaan.
Een kleine oefening in nieuwsgierigheid
De volgende keer dat je iemand een knuffel geeft of krijgt kun je eens opletten wat er gebeurt. Begint jouw hand of die van de ander te bewegen of blijft hij rustig liggen? En nog interessanter: wat doet dat eigenlijk met jouw lichaam?
Misschien merk je dat je zelf automatisch begint te wrijven. Misschien merk je dat je juist ontspant als iemand gewoon even stil aanwezig is. Allebei is prima. Ze laten iets zien over hoe subtiel menselijk contact eigenlijk is. Hoe snel we aannemen. En hoe interessant het kan zijn om soms gewoon even nieuwsgierig te blijven.
Wat voelt voor jouw lichaam eigenlijk prettig tijdens een knuffel?
Ik ben Fiona Kloosterman, oprichter van PintaPeople, waar we mensen begeleiden in leiderschap, loopbaanontwikkeling en duurzame inzetbaarheid.
- Loopbaan en leiderschapsontwikkeling
- Lichaamsbewustzijn en stress
- Relatievragen, zakelijk en privé.
