Mensen die nog geen gebruik maken van social media zitten vaak vol boordevol belemmerende overtuigingen over social media. Oordelen en vooroordelen buitelen over elkaar heen. En dat geldt voor directieleden nog eens des te meer. Want boven alles wat ze doen hangt een vergrootglas. Logisch dus, dat er in de directiekamer nog wel eens aarzelend wordt gereageerd op persoonlijk social media gebruik. Toch is dat niet helemaal terecht. Het levert namelijk nog altijd meer op dan dat het kost (zowel voor hen persoonlijk als voor het bedrijf) en met een goede voorbereiding en overdachte visie op hun ‘personal brand’ en ‘corporate brand’ valt er weinig te verliezen. Bovendien: autenticiteit en openheid zijn helemaal van nu. Waar gehakt wordt, vallen spaanders en daar kan je tegenwoordig maar beter open over zijn.

Vier activiteiten die je kunnen helpen je directie of management te overtuigen

Doe onderzoek

• Er zijn genoeg algemene cases over het nut van social media te vinden. Ik heb er een aantal hier verzameld: http://pinterest.com/fionastoop/social-media-informatie/
• Zoek uit of er cases van anderen zijn in dezelfde business als het bedrijf waar jij voor werkt die laten zien dat het werkt.
• Zoek uit of concurerende bedrijven en de bijbehorende directieleden van concurrenten al op social media zitten. En of ze succesvol zijn.
• Zoek uit of jullie bedrijf op social media genoemd wordt, door klanten, medewerkers of anderen. Wat is er gezegd? Hoe reageerde het bedrijf?

Laat het zien

-          Laat je eigen positieve resultaten zien, continue. En dat van collega’s die ook al op social media werken en er resultaat uit halen.

-          Stuur artikelen en blogs over de CEO op social media door. Zoals bijvoorbeeld de voorbeelden onderaan deze post: http://www.pintapeople.com/executive-online-branding/. Of geef een boek erover kado.

-          Wat doet je directeur graag en wat zijn de zakelijke doelen? Wijs op leuke, interessante tweets/berichten, mensen, producten die je op dat gebied op social media tegen komt. Luister goed naar ‘verkoopargumenten’ in alle gesprekken en maak de koppeling met social media. Een makkelijk bruggetje naar social media is een onlangs gehouden congres/evenement in je branche waar veel (ook online) over gesproken wordt wellicht. Zoek de hashtag erbij en laat de meest interessante opmerkingen eens zien. Dit is helemaal een schot in de roos als de directeur in kwestie eigenlijk wel wilde gaan maar vanwege een drukke agenda zelf niet in de gelegenheid was om te gaan.

-          Veel directieleden hebben te maken met de politiek, en de politiek is op social media uitstekend vertegenwoordigd. Zoek op met wie jouw directie te maken heeft en laat zien hoe je ze kunt volgen/twitteren/ dm-en.

-          Idem geldt voor de media/vakbladen. BNR nieuwsradio (de presentatoren en de redacteuren) is bijvoorbeeld goed vertegenwoordigd.

Maak het makkelijk

-          Help hem/haar op weg bij de eerste stappen. Ga ernaast zitten, maak een account aan en leg de basis uit. Zeg erbij dat je niet direct iets hoeft te delen, geef  hem/haar de tijd om te luisteren en te zoeken naar interessante gegevens en help hem/haar daarbij.

-          Maak een Google Alert of www.Twilert.com aan, zodat je directeur alle interessante online nieuwe posts voorbij ziet komen in zijn/haar mailbox.

-          Laat iemand anders het account mede monitoren. Jij? De communicatieafdeling? Je directeur heeft het razend druk. In het geval er een vraag of reactie komt op het account is het zaak snel te reageren en het is zaak dat goed te monitoren om afbreukrisico te voorkomen.

Betrek afdeling communicatie

-          Zit je zelf niet op een afdeling communicatie, dan kan het helpen hen bij je wens te betrekken. Grote kans dat zij met dezelfde wens zitten. Samen sta je sterk.

Dan tot slot nog een opmerking: Ik ben geen voorstander van een ghost-writer, iemand die dus net doet alsof hij/zij de directeur is en namens hem/haar berichten plaatst. Daarmee verliest het account al zijn glans, de directeur in kwestie authenticiteit en ‘plakkracht’. En enorme no-go. Liever niet op social media dan fake op social media.

Geef het de tijd. Blijf alert op vragen en opmerkingen die met social media verholpen zouden kunnen worden. Heel veel succes! Ik ben benieuwd naar je bevindingen.

Bezig met solliciteren? Een Twitterbericht, een Facebook oproep of een Linkedin update of groepsbericht plaatsen. Op verschillende plaatsen op social media kan je een oproep doen waar je je netwerk activeert en hulp vraagt in je zoektocht naar nieuw werk. Vaak zie ik ze slagen, maar vaker nog zie ik berichten waar slechts een deel van de informatie wordt gegeven. Dit voorbeeld zag ik onlangs voorbij komen:

Mond open, hamburger erin

Alle goede bedoelingen ten spijt, vragen als hierboven krijgen vaak maar weinig respons. Ze zijn te vaag. We willen niet na hoeven denken. We willen als lezer een vraag in hapklare brokken aangeleverd krijgen voor onze neus en als we toevallig het antwoord weten, dan reageren we wel. Als de spreekwoordelijke hamburger voor onze mond wordt gehouden, dan willen we best happen. En helpen.

Voorwaarden voor een vraag

Voor het effectief stellen van vragen aan een community hou je rekening met de volgende voorwaarden:

• Kies: Meteen maar met de deur in huis de moeilijkste voorwaarde. Denk goed na over je volgende stap, wat zoek je precies in een baan? Hoe helderder je in je keus bent, hoe makkelijker je het ‘ze’  maakt. Kies welke baan je wilt of op zijn minst welke ingrediënten je erin zoekt. Een oproep waar iemand vraagt om een baan als secretaresse, hrm’er, marketeer zag ik onlangs nog voorbij komen. Dat werkt niet. Ook niet in deze markt. Ik zou willen zeggen: juist niet in deze markt.
• Specifiek: Waar, wanneer, hoeveel dagen?
• Steekwoorden: Waar zoekt je doelgroep* op? Gebruik die steekwoorden. Zo weet je doelgroep je nog beter te vinden en komt je vraag ook naar boven in de zoekresultaten van googelende/zoekende mensen.
• Context: Dit lukt niet in de oproep zelf maar geldt voor het account an sich. Laat in de rest van je social media account (of je IRL gesprek als je op een borrel staat) zien wie je bent. Waar je passie ligt. Waar je door geraakt wordt. Wat je kent, weet en kunt. Als mensen je verhaal kennen, gaan ze het je gunnen en zullen je eerder helpen.
• Contact: Heeft iemand een tip, of weet iemand een baan, dan willen ze je nu bellen, mailen of even op je Linkedin profiel kijken. Zorg voor alle details. Hoe kunnen ze je bereiken? En vergeet de link naar je Linkedin profiel niet te noemen.

*) Doelgroep: In deze is dat je nieuwe collega, je nieuwe (hiring) manager, de recruiter, de hrm’ er, een uitzendbureau of wervingsbureau. En bij het stellen van vragen ook de mensen die je zouden kunnen helpen aan informatie.

De vraag zou dan kunnen worden:

De vraag is gesteld, en dan?

Dan blijf je vertellen, netwerken, delen en zelf anderen helpen. Stelt af en toe nog eens de vraag. En blijft vooral doorgaan.

Tot slot; Een deelvraag stellen

Bovenliggende ‘eind’vraag (ik zoek een baan als..) is een prima call to action. Maar denk daarnaast ook eens aan een deelvraag over de tussenliggende te nemen stappen. Bijvoorbeeld:

• Wie kent de manager van de HR afdeling van Siemens?
• Wie kent de teamleider van team XYZ van Achmea?
• Wie van jullie woont er in Breda?
• Kent een van jullie een goede netwerkclub in Rotterdam waar ik als manager in de zorg mijn kennis kan delen?

Etc. Het levert je weer volgers, interactie, kennis en nieuw netwerk op. En wie weet: ook wel die baan!

Dus: mond open, hamburger erin. Op naar snel resultaat!

Hoe ik een Twitteraar werd (en ook nog enpassant een baan vond zo)

Vorig jaar. Crisistijd, en ineens blijkt informatievoorziening een overbodige kostenpost. En blijkt een vast contract een vodje papier te zijn. Mijn veilige wereldje staat even op z’n kop. Wat nu?

 

Van 1 punt 0 naar 2 punt 0

Na van de schrik bekomen te zijn, ga ik in gesprek met een loopbaancoach: Fiona Stoop. Het kennismakingsgesprek verloopt vlot en ik besluit met haar in zee te gaan. Er gaat een wereld voor me open. Het schrijven van een sollicitatiebrief, blijkt ineens heel erg nulpuntnul te zijn. En wie wil er in deze digitale wereld nou nog nulpuntnul zijn? Ik niet! Maar deels ben ik terughoudend om online actief te zijn. Ik ben nog van de generatie die is opgegroeid met het idee dat bescheidenheid een deugd is die je siert. Het ligt ook niet in mijn karakter om op de voorgrond te treden.

En wat zegt uiterlijk nou helemaal? Lance Armstrong ziet er goed uit, is sportief, maar blijkt toch een bedrieger. Dus?!

Ik begin met Linkedin

Schoorvoetend begeef ik mij dan toch maar op het digitale sollicitatiepad, aangemoedigd door het enthousiasme van Fiona. Ik wil immers een nieuwe baan, nou dan moet het maar. Ik staar naar het lege profiel op LinkedIn dat ik moet vullen. Ineens moet je nadenken over jezelf en je capaciteiten. Wat heb ik ook weer allemaal gedaan in mijn arbeidsverleden? Ik ga op zoek naar bekenden om mee te linken, want maar tien links, da’s nou een beetje sneu. Een beetje netwerk telt toch al snel honderden contacten. Eerst mijn collega’s maar. Zullen ze willen linken met mij of vinden ze dat te brutaal? Hee, ze accepteren mijn verzoek, dat is leuk. Dan mijn oud-collega’s. Wat zullen ze wel niet van me denken? Nooit meer wat van dat mens gehoord en nu wil ze ineens linken? Hee, ze accepteren mijn verzoek ook, dat valt mee. Overmoedig geworden benader ik een paar zakelijke relaties, ook voor hen blijkt linken geen probleem. Referenties vragen, ook zoiets onbescheidens.  Eén collega heeft al spontaan een referentie gestuurd, een oud-collega moet ik benaderen, draal, draal, toch maar doen en warempel: ik krijg er een kleur van als ik zijn mooie referentie lees.

Dan ook nog Twitter

Dan waag ik ook de sprong naar Twitter. Als informatiespecialist  ben ik hiermee natuurlijk al bekend. Maar twitteren voor je werk is één ding (lekker zakelijk en veilig), twitteren voor en over mezelf is iets heel anders. Een kleine stap voor de mensheid, een grote stap voor mij.  Wie ga ik allemaal volgen? Eerst maar even veilig enkele collega’s volgen en ja hoor … ze volgen mij terug, wat aardig van ze. Dan gaan zoeken op onderwerpen. Ik neem eerst de onderwerpen die mij het meest aanspreken: duurzaamheid, geschiedenis (oude liefde roest niet), Berlijn, communicatie en informatievoorziening. Er gaat een wereld voor me open: een twitterende wereld wel te verstaan. Zo blijken er bijvoorbeeld meer geschiedenisenthousiastelingen te zijn dan mijn studievriendin en ik. En dan al die andere Berlijngangers. En vacatures, en nieuws, en vakinhoudelijke informatie …  Je rolt van het een in het ander, via de een vind je weer de ander. Plotseling heb ik een heel leuk twittercontact met iemand uit Haarlem die dezelfde vakachtergrond heeft als ik  en die ook geïnteresseerd is in natuur en wandelen. We linken op LinkedIn, we spreken eens af ‘in het echt’  (een real life-ontmoeting) en zo is uit het afstandelijke virtuele social mediagebeuren een echt menselijk contact voortgekomen.

Social media redacteur, wie had dat verwacht!

Ik zie steeds meer mogelijkheden met social media in het algemeen en Twitter in het bijzonder. Daarom solliciteer ik eind december naar een vrijwillige functie als social media-redacteur bij de website/community Geschiedenis_ Beleven. Er volgt een telefonische intake en yes, per 1 januari kan ik aan de slag. Ik word bedolven onder de handleidingen van allerlei systemen waar ik nog nooit van heb gehoord: Dropbox, Hootsuite, Groupspaces en Yammer. Stapje voor stapje werk ik me er doorheen en ga voorzichtig proberen. Een beetje zoeken, een beetje klooien, veel navragen … De eerste keer dat ik een artikel moet posten op Facebook … doodeng maar: het werkt. Langzamerhand wordt het routine en ga ik, aangemoedigd door enthousiaste mederedacteuren, experimenteren met Twitter. Er volgt een campagne rond de Week van de Klassieken waar ik intensief bij betrokken ben en nu ‘doe’ ik zelf het thema troonswisseling: plan schrijven, anderen aansturen, tweets inplannen, artikelen schrijven. Mijn eigen Twitteraccount is inmiddels ook veel levendiger geworden door de ervaring die ik bij Geschiedenis_Beleven heb opgedaan.

En ook nog een baan

Volgende week ga ik aan de slag als informatiespecialist voor een tijdelijke job bij de Tweede Kamer. Hoe ik die vacature gevonden heb? Via Twitter!

Mijn advies aan mensen die nog niet op social media zitten?

Mijn ervaring met social media is dat je actief kunt zijn op social media en tegelijkertijd jezelf kunt blijven. Ga ermee aan de slag op een manier die bij je past. Je ontmoet mensen die met hetzelfde bezig zijn als jijzelf die je anders nooit was tegengekomen omdat ze aan de andere kant van het land wonen of zelfs in een ander land. Je kunt een hele community opbouwen, acties op touw zetten, mensen in beweging brengen. Doen!

Groet, Jeannette

Starten met Twitter? Er zijn nog 3 plaatsen vrij op de komende training

Werkzoekend en bezig met solliciteren met social media? Hier volgt een gastblog van Susan de Boer, een van mijn klanten van afgelopen jaar (Ze is HR Adviseur), ze vond haar baan door Twitter en Linkedin en deelt haar verhaal met jullie:

Eerdere banen heb ik altijd gevonden via de bekende banensites zoals vacaturebank en Monsterboard. Super handig: via trefwoorden krijg je een mail van geselecteerde vacatures. In de loop van de tijd merkte ik dat ik de mails van deze sites zonder te lezen uit mijn inbox verwijderde. Door de brede interpretatie van trefwoorden sloten veel banen namelijk niet aan bij mijn profiel. De mailtjes beschouwde ik als reclame en gingen ongelezen mijn digitale prullenbak in.

Ik en social media

Ik ben geen ster in Social Media. Ik heb wel een Facebookpagina, een LinkedIn pagina en een Twitteraccount. Facebook is prive. Alleen voor vrienden. LinkedIn is zakelijk. Ik connect alleen met professionals die ik persoonlijk heb leren kennen waar ik een goede professionele indruk van heb. Over de professionals ik mijn netwerk kan ik iets vertellen. Ik kan ze aanraden omdat ik weet dat ze hun werk goed doen. Op Twitter loopt zakelijk en prive een beetje door elkaar. Ik tweet vaak op persoonlijke titel maar ik volg voornamelijk bedrijven en personen die een directe link hebben met mijn vakgebied. Ook vacatures van de verschillende banensites komen op Twitter voorbij. Omdat ik alleen HR platforms volg, zie ik precies die vacatures gericht op mijn vakgebied.

Hoe ik mijn vacature vond

Na een rotdag op mijn werk scande ik mijn tweets door en werd ik getriggerd door een vacature. Na een keer doorklikken zag ik een vacature van een banensite: lekker dicht bij huis, een dag minder werken en binnen de technische branche waar ik altijd heel succesvol ben geweest. Het was alsof de vacature voor mij geschreven was. Ik heb diezelfde avond gesolliciteerd. Ik vond het heel spannend want de functie was iets beneden mijn niveau dus ik moest hun nieuwsgierigheid wekken om toch uitgenodigd te worden. Ik sprong werkelijk een gat in de lucht toen twee dagen later mijn telefoon ging. Ik mocht op gesprek! Nu goed voorbereiden!

Het sollicitatiegesprek

Via LinkedIn zocht ik de persoon met wie ik zou spreken. Ik zag dat hij mijn account ook al had gecheckt. Ook zag ik dat we shared connections hadden en omdat ik mijn netwerk persoonlijk ken, wist ik dat me dat een enorm voordeel zou opleveren bij mijn eerste gesprek. Na het bekijken van zijn profiel (hij had niet eens een foto!) realiseerde ik me dat we elkaar eerder hadden ontmoet. Hij had ooit een presentatie gegeven bij een organisatie waar ik toen voor werkte. Ik kende hem en had zelfs nog een oud visitekaartje! Nu vielen alle kwartjes. Zijn naam kwam me al zo bekend voor! De dag van het gesprek was spannend. Voor mij hing er veel vanaf. Zou ik eindelijk de functie krijgen die me de komende jaren meer tijd zou geven voor mijn gezin. Inhoudelijk niet echt uitdagend waardoor ik mijn focus even, tijdelijk, op andere dingen zou kunnen leggen. Toen ik werd opgehaald en hij zich voorstelde, gaf ik direct aan dat we elkaar jaren geleden al hadden ontmoet. Op weg naar de kamer waar ik mijn sollicitatiegesprek zou hebben, hebben we gesproken over dat moment en onze shared connections. Het ijs was gebroken. Ons gesprek zette zich in de kamer voort.

Nog nooit is een sollicitatiegesprek voor mij zo informeel begonnen! We hadden het over mensen die we kenden. Dit gaf mij de ruimte de eerste spanning van me af te praten. Even om me heen te kijken en te luisteren naar de man die mij straks van alles zou gaan vragen over de baan die ik zo graag wilde hebben. Deze informele start gaf mij een eerste indruk van mijn gesprekspartner. Hoe hij praatte, lachte en wat hij belangrijk vond aan zijn netwerkconnecties. Super fijn! Het gesprek zelf is nooit officieel gestart. We zijn gewoon nooit gestopt met praten. Vanuit de gemeeschappelijk connecties zijn we over het werkveld gaan praten en vanuit deze visie over de vacature. Ik was in de lead en ik vond het helemaal niet spannend meer. De informele start heeft hier vanzelf naar geleid. Aan het einde van het gesprek heb ik gevraagd naar de procedure. Hij gaf aan dat hij nog niemand anders had uitgenodigd. Hij had 135 reacties gehad.

Ik ben aangenomen!

Ik vertelde hem dat de vacature via Twitter had gevonden, hij kende het helemaal niet! Hij was oprecht geïnteresseerd hoe zijn vacature daar terecht was gekomen. Ik heb hem een beetje kunnen uitleggen hoe het werkt en dat Twitter een heel groot bereik heeft. Ik leek wel een expert…en dat terwijl ik eigenlijk ook nog lang niet alle mogelijkheden ken. Ik ben er nu een aantal maanden aan het werk. Hoe gaaf is dat!

Ik ben blij en ik geloof in social media omdat je zelf kan bepalen wat je wel en niet leest. Omdat het een enorm bereik heeft en omdat ik de baan heb gevonden die nu zo goed bij me past. Dat vind ik tof. Heeeel tof.

Sollicitatie inspiratie ‘het nieuwe solliciteren’

Directieleden en Twitter: ze willen er wat mee en tegelijkertijd liever zelf helemaal niet. Zelf een account openen en bijhouden klinkt velen als gruwel in de oren. Want wat als het fout gaat? Er staat immers wel een vergrootglas boven. En waar halen we de tijd vandaan in zo’n drukke functie? Vandaag pakte ook (ik zou bijna zeggen: zelfs..) het FD uit met interviews drietal (voormalige) topbestuurders. U kunt er niet meer om heen: de CEO van deze tijd is een social CEO. Hoog tijd om u erin te verdiepen! Maar waar start u?

Wat levert het op?

Twitter is een zeer krachtig medium, wat  u en uw bedrijf een groot podium biedt. Uw Twitterfans zijn er elke dag, bijna 24/7. Om van u te leren, naar u te luisteren en uw produkt of dienst af te nemen. Op Twitter kunt u snel, makkelijk en goedkoop contact houden met vakgenoten, collega’s, medewerkers, concurrenten en politiek. Laat u overtuigen door deze onderzoeken: IBM studie en deze infographic met data over social CEO’s

Hoe begin ik op Twitter als directielid?

•  Wat is het doel? En wie wilt u als bezoeker/volger op uw persoonlijke account.

Uiteraard is uw eerste gedachte: Wat wil ik ermee bereiken? En wie wil ik aanspreken? Doelen zijn in de praktijk meestal een combinatie van persoonlijke doelen (u heeft immers nog een carrière voor de boeg) en commercieel/zakelijke doelen. En vergeet niet even uw corporate social media policy te bestuderen.

• Op zoek naar volgers en gewoon beginnen.

Maak een account aan op Twitter. Gebruik uw eigen naam als username, bijvoorbeeld @PietPietersen (de @ hoort voor elke gebruikersnaam). Ga, eventueel samen met uw communicatie afdeling, op zoek naar (nieuw) relevant netwerk door het gebruik van zoekwoorden die daarbij passen. Gebruik daarbij ook eens de Twittergids. En start met twitteren. Ook al denkt u dat u niet gevonden wordt, googelende mensen en twitteraars zoeken op steekwoorden en komen zo vanzelf bij u uit.

‘Zou u dit ook aan een journalist durven/kunnen/mogen vertellen?” dan kunt u met een gerust hart de tweet plaatsen.

CEO’s that Tweet | CEO Twittergids

• Fouten maken mag best.

Ik heb nu jarenlange twitterevaring en al een paar mooie fouten gemaakt. Ik leef nog, ik haal nog mijn doelen en ik ben ook nog steeds succesvol. Fouten maken doet ieder mens. U ook. Maakt u een kleine fout, delete de tweet, dan is de tweet niet meer zichtbaar op uw Twitteraccount. Weet wel dat de tweet door Google al is opgepikt. Is de fout ernstig of is er al op gereageerd, leg dan persoonlijk uit, geef uw fout toe, bel de persoon in kwestie op. Eigenlijk alles wat u in het dagelijks leven ook zou doen bij een communicatiefout. Uw twitternetwerk zal u de fout vergeven, zo lang u er persoonlijk en betrokken op reageert. Nooit boos worden, niet emotioneel worden. Wie kaatst, kan de bal verwachten. Ooit zag ik eens iemand de fout ingaan door te reageren met de zin: “dat zijn advocaat zich er op beraadde”. Niet doen!

• Ook al is het uw persoonlijke account: Samen het account beheren. Maak iemand van communicatie medeverantwoordelijk.

U heeft een druk bestaan en nou eenmaal niet de hele dag tijd om naar uw account te kijken. Daarom is het van groot belang dat u minimaal 1 ander persoon (ik zou het persoonlijk ook bij 1 persoon houden, wel zo makkelijk) betrekt bij het beheren van uw persoonlijke account. Doel is vooral het monitoren en signaleren van tweets waar direct op geanticipeerd moet worden. En monitoren en reageren op tweets waar het algemene bedrijfsaccount op zou kunnen antwoorden. Maak afspraken wat hij/zij doet voor u. Zo staat u er niet alleen voor.

• Hou het account zelf persoonlijk.

Ik vind het echt uit den boze dat iemand anders zich voordoet als uzelf, een goed alternatief is wederom te laten reageren vanuit een bedrijfsaccount. ” Ik zie dat je *directeur* een vraag hebt gesteld over onze openingstijden. En dan het antwoord. Maar geef wel toegang tot uw persoonlijke twitteraccount, zodat er goed gemonitord kan worden, ook op de persoonlijke berichten. Onderdeel van de afspraak is wat mij betreft: alle algemene vragen worden beantwoord vanuit het algemene account. Persoonlijke vragen vanuit het persoonlijke account. Een directeur vragen laten beantwoorden over openingstijden en prijzen is natuurlijk onnodig.

• Een echte social CEO volgt in principe iedereen terug.

Een social CEO volgt iedereen terug (tenzij het duidelijk een spammer oid is). Ik zie het volgen van een twitteraar als een virtuele ‘handshake’. U schudt de uitgestoken hand toch wel? Uw fans en klanten willen gezien en gehoord worden. Terugvolgen dus. Om uw eigen waardevolle tweets niet uit het oog te verliezen maakt u lijsten aan, met pears of concurrenten die voor u van belang zijn om te volgen.

•  Neem uw klanten serieus.

Meer weten?

Ik geloof dat we aan het begin staan van een tijdperk waar personal branding veel toegepast zal worden. En meer gemeengoed wordt. Zeker doordat we allemaal steeds meer online werken. En we elkaar eerst even op Google opzoeken voordat we in gesprek gaan.

Personal branding is het zorgvuldig in de etalage zetten van wie jij als vakprofessional bent. Het grote verschil is juist dat het ook over de achtertuin gaat. Je start met de vraag: wie ben je eigenlijk? Want als je serieus aan je personal brand wil werken dan zal je echt eerst aan de slag moeten met jezelf: Wie ben jij eigenlijk? Wat kan je? Wat wil je? Mensen schrikken zich meestal dood als ik vragen over hen zelf stel nadat ze naar me toe komen om te leren twitteren, een linkedinprofiel nieuw leven in te blazen of te leren solliciteren met social media. Maar echt: binnen beginnen is buiten winnen!

Mensen besteden over het algemeen meer tijd aan het nadenken over hun vakantiebestemming dan aan het nadenken over zichzelf/hun carrière

Vraag een gemiddelde persoon naar kwaliteiten, energiegevers of wat anderen van hem/haar vinden. En mensen weten het niet. Niet echt. Het zijn vragen waar je tijdens een drukke werkdag nou eenmaal niet dagelijks mee bezig bent. Maar wil je je bewust zijn van je kansen en jezelf goed willen branden, dan start je onherroepelijk met dit soort vragen. Zodat je eerst je achtertuin aanpakt. En vervolgens je voortuin je achtertuin juist laat stralen, dat mensen door je voortuin nieuwsgierig zijn naar je achtertuin. Dat!

Doe jezelf nou een groot plezier: start nu met personal branding. Met als oogst het antwoord op de vraag: hoe, waar en wanneer kan ik bewust met alles wat ik in huis heb naar buiten treden. Met als doel dat ze je kennen en voor je kiezen.

Dus kom niet bij me met het verhaal dat personal branding een modekreet is en dat je er niet in gelooft. Vraag me liever: Fiona, wat is personal branding nou eigenlijk. Ik trek mijn missionarispak aan en leg het je met liefde uit!

Natuurlijk kan je het proberen bij aanstelling: een vast contract. Zeker als je een huis wilt kopen. Maar het merendeel van de startende medewerkers zal toch eerst beginnen op flexibele basis met een tijdelijk contract. Ik geef de werkgever daarin geen ongelijk; de kat uit de boom kijken. Hij betaalt je per slot van rekening elke maand een hoop geld: daar moet wat tegenover staan.

Geef je werkgever het vertrouwen dat jij de juiste persoon bent voor deze baan en je onbepaalde tijd contract is binnen handbereik. Makkelijker gezegd dan gedaan. Hoe doe je dat?

5 tips om als werknemer invloed uit te oefenen en je kans op een vast contract te vergroten:

• Het sollicitatiegesprek.

Is het niet ontvangen van een vast contract een showstopper voor je, onderbouw dan waarom dat zo belangrijk voor je is: bijvoorbeeld omdat je een huis zal kopen.

Eenmaal aangenomen? Vraag waarom ze JOU hebben aangenomen. Je weet dan welke verwachting ze hebben en waar je aan moet voldoen.

• Aan de slag.

Hou de regie vanaf het begin in eigen handen: plan bij aanvang zelf samen met je werkgever de evaluatie en beoordelingsgesprekken. Zo kom je niet voor verrassingen te staan.

• Maak kennis met de cultuur.

Maak kennis met de bedrijfscultuur. Wat in het ene bedrijf heel gewoon is, is in het andere bedrijf not done. Hoe lopen de hazen zeg maar.. Wie zijn de informele leiders bijvoorbeeld? Doe een introductierondje langs voor jou en je functie belangrijke mensen in de eerste paar weken. Stel jezelf natuurlijk in zo’n gesprek voor, maar haal vooral ook informatie: wat verwachten ze van jou en de samenwerking, hoe kijken ze tegen je functie en je afdeling aan? Wat zouden zij veranderd willen zien?

• Knalgoede inhoud leveren.

Iedereen zal het met me eens zijn: vakbekwaamheid en voldoen aan de eisen is essentieel. Om op of zelfs boven verwachting te kunnen presteren, denk aan de volgende dingen: Zijn je doelstellingen helder? Ken je het doel van de organisatie en je afdeling, van je manager? Wederom geldt: Als je niet weet wat er van je verwacht wordt, kan je er niet aan voldoen. En vraag vraag vraag! Zeker in je wittebroodsweken mag dat. Het klinkt voor-de-hand-liggend, maar ik weet van veel coachingsklanten dat dit vaak niet gedaan wordt.

• Its what they think what counts.

Naast het voldoen aan inhoudelijke verwachting speelt ook de beleving van je collega’s, en dan vooral van beslissers, een grote rol. Je zou denken dat je daar weinig invloed op hebt, maar niets is minder waar. Wat kan je doen?

1. Binnen beginnen is buiten winnen. Weet van jezelf wat je sterke en minder sterke punten zijn. Ga aan de slag met een coach, spar met vrienden, lees een loopbaanboek en vraag het collega’s.
2. Laat je kwaliteiten zien, waar ben je goed in?
3. Maak deze kwaliteiten zichtbaar door je successen te delen, als je het voor je houdt weet niemand dat je iets goed hebt gedaan.
4. Toon je enthousiasme voor de onderdelen uit je werk die je motiveren. Iedereen werkt graag met een gemotiveerd persoon.
5. Vraag feedback. Hoe vindt men dat je het doet? En bedank ze daarvoor. Verdedig je niet, pas aan wat je kunt aanpassen.
6. Plan zelf ook af en toe feedbackmomenten in bewust. Hoe vind je zelf dat het gaat?
7. Stel vragen als je iets niet weet. En zeg het eerlijk als je iets niet weet. Je kunt niet alles weten.
8. Wees gewoon jezelf en vertrouw op je eigen kunnen.

Voor degenen die wat extra lees of kijkwerk kunnen gebruiken:

Tot slot

In de vorige blog vertelde ik dat je in fase 1 van personal branding de basis legt voor de volgende stappen. Je denkt in deze fase na over een aantal belangrijke vragen: Wat WIL je? Wie ben je als werknemer? Waar ben je trots op? Waar ben je goed in? Wat maakt je uniek? Op Twitter opperde ik dat je een energie dagboek kunt inzetten om erachter te komen waar je nou energie van krijgt (en waar niet van). Ik kreeg een aantal reacties van mensen die behoefte hadden aan meer toelichting. Speciaal voor hen deze blog!

Wat is een energiedagboek?

Een energiedagboek is niks meer of minder dan een notitie waar je gedurende de dag bijhoudt waar je energie van krijgt. Immers, een droombaan is niks anders dan een verzameling van zoveel mogelijk energiegevers. Iedere baan heeft nou eenmaal onderdelen die leuk en minder leuk zijn, maar hoe meer energiegevers je treft in een baan, des te gelukkiger zal je met de baan zijn, natuurlijk.

Stap 1 analyseren

Breng je energie peil van een doorsnee dag in kaart. Dat doe je in dit grafiekje:

Breng nu je energiepeil gedurende een doorsnee werkweek in kaart. Dat doe je op dezelfde manier, alleen zet je de dagen van de week waar eerst de uren stonden.

Bestudeer je grafieken. Laat anderen meelezen. Wat valt je/jullie op? Voor fase 1 van personal branding is het doel van deze grafiek je te realiseren waar en wanneer je energie krijgt.

• Wat zijn de energiemomenten op de dag/week? Wat gebeurde er toen?
• Wat zijn energiekostende momenten? Wat gebeurde er toen?
• PS wil je nu wat aan je energiekostende momenten doen, kijk of je pauzes kunt inlassen of afwisseling kunt inbouwen. Luister naar je lichaam. En handel ernaar.

Stap 2 energie-ingediënten

Ik nodig je vervolgens uit om 1 week lang, minimaal 2 keer per dag, zowel in privé als in werktijd, een dagboek(je) hierover bij te houden. Kies een paar momenten op de dag uit, en start die momenten met de bewuste vraag: hoe voel ik mij nu? (Blij, vrolijk? Zwaarmoedig? In mijn hoofd?) en ga pas dan over op de vraag wat het was waarom je je zo voelt? Die momenten, klein of groot, schrijf je op.

Voorbeelden van anderen:

Vandaag gaven mij energie: Gesprek met collega over mijn werk. Ze gaf me een compliment. Dit gaf me een goed gevoel omdat ik haar heel hoog heb zitten. Ik vind haar heel goed in haar werk, ik kan nog wel wat van haar leren. Ze voelt als mijn mentor.

Vandaag kon ik goed: Ze vindt dat ik heel precies ben en altijd mijn afspraken na kom.

Vandaag kon ik goed: Ik kan blijkbaar toch heel goed overtuigend zijn. En ik vind het nog leuk ook.

Etcetera! Doe dit 7 dagen, en bestudeer daarna je antwoorden.

Wil je bovenstaande oefeningen gratis in je mailbox ontvangen? Dat kan! Stuur even een bericht. Wil je de uitkomsten in een Skypesessie bespreken (wel betaald), neem dan ook even contact op.

Succes!

Veel mensen die in loondienst zijn van een bedrijf denken: als ik maar mijn stinkende best blijf doen moet het toch opvallen dat ik zo goed werk aflever? Maar niets is minder waar! Als je niet werkt aan je branding (jezelf op een goede en positieve manier in de ‘markt’ zetten, zodat je opvalt), dan blijf je onbedoeld toch hangen in de anonimiteit. Dan val je dus simpelweg niet genoeg op met jouw specifieke kwaliteiten en vergeten ze voor jou te kiezen. Wat overigens niet betekent dat alleen extraverte schreeuwerige mensen succes boeken. Juist als je op jouw manier jouw kwaliteiten laat zien, dán val je op.

Daar begin je bij voorkeur al mee op het moment dat je nog prima in je huidige functie aan het werk bent, als er nog geen echte noodzaak toe is. Personal Branding draagt bij namelijk ook aan herkenbaarheid in je huidige functie. Opdat de mensen weten waarvoor ze bij jou moeten zijn. Of niet. Zodat je vakgenoten bij andere bedrijven je leren kennen. Je gezien wordt als expert op je vakgebied. Wellicht wel wordt uitgenodigd voor interviews en om je professionele mening wordt gevraagd. En je een goed netwerk binnen en buiten de muren van je bedrijf opbouwt met vakgenoten of branchegenoten waar je mee kunt sparren en delen. Nu al. En straks, als je een nieuwe baan zoekt, je precies weet wie waar werkt, wat er ‘te koop’ is en wie je vragen kunt gaan stellen om aan een mooie nieuwe baan te komen.

Belangrijk is wel dat je je kwaliteiten moet dúrven laten zien!

Hoe zorg je dat je nieuwe werkgever/baas voor je kiest? Personal Branding trajecten verlopen volgens 4 fases:

Fase 1 Ontdekken

Dit is een cruciale fase die vaak over het hoofd wordt gezien. Maar hier leg de basis voor de volgende stappen. Je denkt in deze fase na over een aantal belangrijke vragen: Wat WIL je? Wie ben je als werknemer? Waar ben je trots op? Waar ben je goed in? Wat maakt je uniek? Al dan niet in combinatie met een online persoonlijkheidsvragenlijst of een 360 graden feedback, waarbij je je omgeving vraagt mee te denken. Je denkt na over je onderscheidend vermogen. Wie ben jij als vakprofessional en wat heb jij te bieden?

Fase 2 Kiezen

Je weet wie je bent en wat je nou zo uniek maakt. Het is tijd om te gaan kiezen voor je toekomst: Wat wil je nou eigenlijk bereiken? Wat is je koers voor komend jaar en daarna? Wat is je doel, wie wil je benaderen bij welk bedrijf en wat wordt jouw unieke eigenschap en kennis/vaardigheid?

Fase 3 Vertellen en netwerken

In deze fase ga je nadenken over hoe je je boodschap over de bühne krijgt op een authentieke manier die past bij jou. Wat vertel je? En wat vertel je niet? Bijvoorbeeld door middel van een elevator pitch. Of een blog. Of social media gebruik. Of gewoon in een vergadering, een 1-op-1 gesprek of tijdens een netwerk-evenement of borrel.

Fase 4 Volhouden & evalueren

Vooral doorgaan! Houd de moed erin. De aanhouder wint. Je denkt in deze fase na over het implementeren in je dagelijkse leven: Hoe ga je dat doen, wat is daarvoor nodig? Wanneer? Heb je hulp nodig? En wie of wat is dat dan?
Evalueren wat goed en minder goed ging. En bijsturen waar nodig.

Ik begeleid je bij het totale proces en draag met liefde alle kennis en ervaring over die ik in huis heb, opdat jij je doelen haalt! Neem nu contact op voor een lekkere kop koffie.