Je directie of manager overtuigen van het nut van social media

Je hebt zelf een Twitter en/of Linkedin account en ziet de voordelen ervan in. En je zou zo graag je management ook zo enthousiast over het medium zien. Omdat je ervan overtuigd bent dat het voordelen voor de business heeft. Hoe doe je dat?

Mensen die nog geen gebruik maken van social media zitten vaak vol boordevol belemmerende overtuigingen over social media. Oordelen en vooroordelen buitelen over elkaar heen. En dat geldt voor directieleden nog eens des te meer. Want boven alles wat ze doen hangt een vergrootglas. Logisch dus, dat er in de directiekamer nog wel eens aarzelend wordt gereageerd op persoonlijk social media gebruik. Toch is dat niet helemaal terecht. Het levert namelijk nog altijd meer op dan dat het kost (zowel voor hen persoonlijk als voor het bedrijf) en met een goede voorbereiding en overdachte visie op hun ‘personal brand’ en ‘corporate brand’ valt er weinig te verliezen. Bovendien: autenticiteit en openheid zijn helemaal van nu. Waar gehakt wordt, vallen spaanders en daar kan je tegenwoordig maar beter open over zijn.

Vier activiteiten die je kunnen helpen je directie of management te overtuigen

Doe onderzoek

• Er zijn genoeg algemene cases over het nut van social media te vinden. Ik heb er een aantal hier verzameld: http://pinterest.com/fionastoop/social-media-informatie/
• Zoek uit of er cases van anderen zijn in dezelfde business als het bedrijf waar jij voor werkt die laten zien dat het werkt.
• Zoek uit of concurerende bedrijven en de bijbehorende directieleden van concurrenten al op social media zitten. En of ze succesvol zijn.
• Zoek uit of jullie bedrijf op social media genoemd wordt, door klanten, medewerkers of anderen. Wat is er gezegd? Hoe reageerde het bedrijf?

Laat het zien

-          Laat je eigen positieve resultaten zien, continue. En dat van collega’s die ook al op social media werken en er resultaat uit halen.

-          Stuur artikelen en blogs over de CEO op social media door. Zoals bijvoorbeeld de voorbeelden onderaan deze post: http://www.pintapeople.com/executive-online-branding/. Of geef een boek erover kado.

-          Wat doet je directeur graag en wat zijn de zakelijke doelen? Wijs op leuke, interessante tweets/berichten, mensen, producten die je op dat gebied op social media tegen komt. Luister goed naar ‘verkoopargumenten’ in alle gesprekken en maak de koppeling met social media. Een makkelijk bruggetje naar social media is een onlangs gehouden congres/evenement in je branche waar veel (ook online) over gesproken wordt wellicht. Zoek de hashtag erbij en laat de meest interessante opmerkingen eens zien. Dit is helemaal een schot in de roos als de directeur in kwestie eigenlijk wel wilde gaan maar vanwege een drukke agenda zelf niet in de gelegenheid was om te gaan.

-          Veel directieleden hebben te maken met de politiek, en de politiek is op social media uitstekend vertegenwoordigd. Zoek op met wie jouw directie te maken heeft en laat zien hoe je ze kunt volgen/twitteren/ dm-en.

-          Idem geldt voor de media/vakbladen. BNR nieuwsradio (de presentatoren en de redacteuren) is bijvoorbeeld goed vertegenwoordigd.

Maak het makkelijk

-          Help hem/haar op weg bij de eerste stappen. Ga ernaast zitten, maak een account aan en leg de basis uit. Zeg erbij dat je niet direct iets hoeft te delen, geef  hem/haar de tijd om te luisteren en te zoeken naar interessante gegevens en help hem/haar daarbij.

-          Maak een Google Alert of www.Twilert.com aan, zodat je directeur alle interessante online nieuwe posts voorbij ziet komen in zijn/haar mailbox.

-          Laat iemand anders het account mede monitoren. Jij? De communicatieafdeling? Je directeur heeft het razend druk. In het geval er een vraag of reactie komt op het account is het zaak snel te reageren en het is zaak dat goed te monitoren om afbreukrisico te voorkomen.

Betrek afdeling communicatie

-          Zit je zelf niet op een afdeling communicatie, dan kan het helpen hen bij je wens te betrekken. Grote kans dat zij met dezelfde wens zitten. Samen sta je sterk.

Dan tot slot nog een opmerking: Ik ben geen voorstander van een ghost-writer, iemand die dus net doet alsof hij/zij de directeur is en namens hem/haar berichten plaatst. Daarmee verliest het account al zijn glans, de directeur in kwestie authenticiteit en ‘plakkracht’. En enorme no-go. Liever niet op social media dan fake op social media.

Geef het de tijd. Blijf alert op vragen en opmerkingen die met social media verholpen zouden kunnen worden. Heel veel succes! Ik ben benieuwd naar je bevindingen.

Op zoek naar een baan? Vraag het je netwerk!

Bezig met solliciteren? Een Twitterbericht, een Facebook oproep of een Linkedin update of groepsbericht plaatsen. Op verschillende plaatsen op social media kan je een oproep doen waar je je netwerk activeert en hulp vraagt in je zoektocht naar nieuw werk. Vaak zie ik ze slagen, maar vaker nog zie ik berichten waar slechts een deel van de informatie wordt gegeven. Dit voorbeeld zag ik onlangs voorbij komen:

Mond open, hamburger erin

Alle goede bedoelingen ten spijt, vragen als hierboven krijgen vaak maar weinig respons. Ze zijn te vaag. We willen niet na hoeven denken. We willen als lezer een vraag in hapklare brokken aangeleverd krijgen voor onze neus en als we toevallig het antwoord weten, dan reageren we wel. Als de spreekwoordelijke hamburger voor onze mond wordt gehouden, dan willen we best happen. En helpen.

Voorwaarden voor een vraag

Voor het effectief stellen van vragen aan een community hou je rekening met de volgende voorwaarden:

• Kies: Meteen maar met de deur in huis de moeilijkste voorwaarde. Denk goed na over je volgende stap, wat zoek je precies in een baan? Hoe helderder je in je keus bent, hoe makkelijker je het ‘ze’  maakt. Kies welke baan je wilt of op zijn minst welke ingrediënten je erin zoekt. Een oproep waar iemand vraagt om een baan als secretaresse, hrm’er, marketeer zag ik onlangs nog voorbij komen. Dat werkt niet. Ook niet in deze markt. Ik zou willen zeggen: juist niet in deze markt.
• Specifiek: Waar, wanneer, hoeveel dagen?
• Steekwoorden: Waar zoekt je doelgroep* op? Gebruik die steekwoorden. Zo weet je doelgroep je nog beter te vinden en komt je vraag ook naar boven in de zoekresultaten van googelende/zoekende mensen.
• Context: Dit lukt niet in de oproep zelf maar geldt voor het account an sich. Laat in de rest van je social media account (of je IRL gesprek als je op een borrel staat) zien wie je bent. Waar je passie ligt. Waar je door geraakt wordt. Wat je kent, weet en kunt. Als mensen je verhaal kennen, gaan ze het je gunnen en zullen je eerder helpen.
• Contact: Heeft iemand een tip, of weet iemand een baan, dan willen ze je nu bellen, mailen of even op je Linkedin profiel kijken. Zorg voor alle details. Hoe kunnen ze je bereiken? En vergeet de link naar je Linkedin profiel niet te noemen.

*) Doelgroep: In deze is dat je nieuwe collega, je nieuwe (hiring) manager, de recruiter, de hrm’ er, een uitzendbureau of wervingsbureau. En bij het stellen van vragen ook de mensen die je zouden kunnen helpen aan informatie.

De vraag zou dan kunnen worden:

De vraag is gesteld, en dan?

Dan blijf je vertellen, netwerken, delen en zelf anderen helpen. Stelt af en toe nog eens de vraag. En blijft vooral doorgaan.

Tot slot; Een deelvraag stellen

Bovenliggende ‘eind’vraag (ik zoek een baan als..) is een prima call to action. Maar denk daarnaast ook eens aan een deelvraag over de tussenliggende te nemen stappen. Bijvoorbeeld:

• Wie kent de manager van de HR afdeling van Siemens?
• Wie kent de teamleider van team XYZ van Achmea?
• Wie van jullie woont er in Breda?
• Kent een van jullie een goede netwerkclub in Rotterdam waar ik als manager in de zorg mijn kennis kan delen?

Etc. Het levert je weer volgers, interactie, kennis en nieuw netwerk op. En wie weet: ook wel die baan!

Dus: mond open, hamburger erin. Op naar snel resultaat!

Hoe ik een Twitteraar werd, gastblog Jeannette

Voor mensen die nog weinig tot niks met social media doen, betekent beginnen ermee soms een ware strijd met zichzelf, het beslechten van vooroordelen, het maken van tijd en gewoon… beginnen. Lees daarom hier het verhaal van een van mijn coachees. Jeannette (vijftiger), was werkzaam in de non-profit en werd vanwege de crisis ontslagen. Zij vond dit jaar vrijwilligerswerk in de social media en een baan via Twitter. Laat je inspireren door haar verhaal.

Hoe ik een Twitteraar werd (en ook nog enpassant een baan vond zo)

Vorig jaar. Crisistijd, en ineens blijkt informatievoorziening een overbodige kostenpost. En blijkt een vast contract een vodje papier te zijn. Mijn veilige wereldje staat even op z’n kop. Wat nu?

 

Van 1 punt 0 naar 2 punt 0

Na van de schrik bekomen te zijn, ga ik in gesprek met een loopbaancoach: Fiona Stoop. Het kennismakingsgesprek verloopt vlot en ik besluit met haar in zee te gaan. Er gaat een wereld voor me open. Het schrijven van een sollicitatiebrief, blijkt ineens heel erg nulpuntnul te zijn. En wie wil er in deze digitale wereld nou nog nulpuntnul zijn? Ik niet! Maar deels ben ik terughoudend om online actief te zijn. Ik ben nog van de generatie die is opgegroeid met het idee dat bescheidenheid een deugd is die je siert. Het ligt ook niet in mijn karakter om op de voorgrond te treden.

En wat zegt uiterlijk nou helemaal? Lance Armstrong ziet er goed uit, is sportief, maar blijkt toch een bedrieger. Dus?!

Ik begin met Linkedin

Schoorvoetend begeef ik mij dan toch maar op het digitale sollicitatiepad, aangemoedigd door het enthousiasme van Fiona. Ik wil immers een nieuwe baan, nou dan moet het maar. Ik staar naar het lege profiel op LinkedIn dat ik moet vullen. Ineens moet je nadenken over jezelf en je capaciteiten. Wat heb ik ook weer allemaal gedaan in mijn arbeidsverleden? Ik ga op zoek naar bekenden om mee te linken, want maar tien links, da’s nou een beetje sneu. Een beetje netwerk telt toch al snel honderden contacten. Eerst mijn collega’s maar. Zullen ze willen linken met mij of vinden ze dat te brutaal? Hee, ze accepteren mijn verzoek, dat is leuk. Dan mijn oud-collega’s. Wat zullen ze wel niet van me denken? Nooit meer wat van dat mens gehoord en nu wil ze ineens linken? Hee, ze accepteren mijn verzoek ook, dat valt mee. Overmoedig geworden benader ik een paar zakelijke relaties, ook voor hen blijkt linken geen probleem. Referenties vragen, ook zoiets onbescheidens.  Eén collega heeft al spontaan een referentie gestuurd, een oud-collega moet ik benaderen, draal, draal, toch maar doen en warempel: ik krijg er een kleur van als ik zijn mooie referentie lees.

Dan ook nog Twitter

Dan waag ik ook de sprong naar Twitter. Als informatiespecialist  ben ik hiermee natuurlijk al bekend. Maar twitteren voor je werk is één ding (lekker zakelijk en veilig), twitteren voor en over mezelf is iets heel anders. Een kleine stap voor de mensheid, een grote stap voor mij.  Wie ga ik allemaal volgen? Eerst maar even veilig enkele collega’s volgen en ja hoor … ze volgen mij terug, wat aardig van ze. Dan gaan zoeken op onderwerpen. Ik neem eerst de onderwerpen die mij het meest aanspreken: duurzaamheid, geschiedenis (oude liefde roest niet), Berlijn, communicatie en informatievoorziening. Er gaat een wereld voor me open: een twitterende wereld wel te verstaan. Zo blijken er bijvoorbeeld meer geschiedenisenthousiastelingen te zijn dan mijn studievriendin en ik. En dan al die andere Berlijngangers. En vacatures, en nieuws, en vakinhoudelijke informatie …  Je rolt van het een in het ander, via de een vind je weer de ander. Plotseling heb ik een heel leuk twittercontact met iemand uit Haarlem die dezelfde vakachtergrond heeft als ik  en die ook geïnteresseerd is in natuur en wandelen. We linken op LinkedIn, we spreken eens af ‘in het echt’  (een real life-ontmoeting) en zo is uit het afstandelijke virtuele social mediagebeuren een echt menselijk contact voortgekomen.

Social media redacteur, wie had dat verwacht!

Ik zie steeds meer mogelijkheden met social media in het algemeen en Twitter in het bijzonder. Daarom solliciteer ik eind december naar een vrijwillige functie als social media-redacteur bij de website/community Geschiedenis_ Beleven. Er volgt een telefonische intake en yes, per 1 januari kan ik aan de slag. Ik word bedolven onder de handleidingen van allerlei systemen waar ik nog nooit van heb gehoord: Dropbox, Hootsuite, Groupspaces en Yammer. Stapje voor stapje werk ik me er doorheen en ga voorzichtig proberen. Een beetje zoeken, een beetje klooien, veel navragen … De eerste keer dat ik een artikel moet posten op Facebook … doodeng maar: het werkt. Langzamerhand wordt het routine en ga ik, aangemoedigd door enthousiaste mederedacteuren, experimenteren met Twitter. Er volgt een campagne rond de Week van de Klassieken waar ik intensief bij betrokken ben en nu ‘doe’ ik zelf het thema troonswisseling: plan schrijven, anderen aansturen, tweets inplannen, artikelen schrijven. Mijn eigen Twitteraccount is inmiddels ook veel levendiger geworden door de ervaring die ik bij Geschiedenis_Beleven heb opgedaan.

En ook nog een baan

Volgende week ga ik aan de slag als informatiespecialist voor een tijdelijke job bij de Tweede Kamer. Hoe ik die vacature gevonden heb? Via Twitter!

Mijn advies aan mensen die nog niet op social media zitten?

Mijn ervaring met social media is dat je actief kunt zijn op social media en tegelijkertijd jezelf kunt blijven. Ga ermee aan de slag op een manier die bij je past. Je ontmoet mensen die met hetzelfde bezig zijn als jijzelf die je anders nooit was tegengekomen omdat ze aan de andere kant van het land wonen of zelfs in een ander land. Je kunt een hele community opbouwen, acties op touw zetten, mensen in beweging brengen. Doen!

Groet, Jeannette

Starten met Twitter? Er zijn nog 3 plaatsen vrij op de komende training

Hoe Susan haar baan via social media vond

Werkzoekend en bezig met solliciteren met social media? Hier volgt een gastblog van Susan de Boer, een van mijn klanten van afgelopen jaar (Ze is HR Adviseur), ze vond haar baan door Twitter en Linkedin en deelt haar verhaal met jullie:

Eerdere banen heb ik altijd gevonden via de bekende banensites zoals vacaturebank en Monsterboard. Super handig: via trefwoorden krijg je een mail van geselecteerde vacatures. In de loop van de tijd merkte ik dat ik de mails van deze sites zonder te lezen uit mijn inbox verwijderde. Door de brede interpretatie van trefwoorden sloten veel banen namelijk niet aan bij mijn profiel. De mailtjes beschouwde ik als reclame en gingen ongelezen mijn digitale prullenbak in.

Ik en social media

Ik ben geen ster in Social Media. Ik heb wel een Facebookpagina, een LinkedIn pagina en een Twitteraccount. Facebook is prive. Alleen voor vrienden. LinkedIn is zakelijk. Ik connect alleen met professionals die ik persoonlijk heb leren kennen waar ik een goede professionele indruk van heb. Over de professionals ik mijn netwerk kan ik iets vertellen. Ik kan ze aanraden omdat ik weet dat ze hun werk goed doen. Op Twitter loopt zakelijk en prive een beetje door elkaar. Ik tweet vaak op persoonlijke titel maar ik volg voornamelijk bedrijven en personen die een directe link hebben met mijn vakgebied. Ook vacatures van de verschillende banensites komen op Twitter voorbij. Omdat ik alleen HR platforms volg, zie ik precies die vacatures gericht op mijn vakgebied.

Hoe ik mijn vacature vond

Na een rotdag op mijn werk scande ik mijn tweets door en werd ik getriggerd door een vacature. Na een keer doorklikken zag ik een vacature van een banensite: lekker dicht bij huis, een dag minder werken en binnen de technische branche waar ik altijd heel succesvol ben geweest. Het was alsof de vacature voor mij geschreven was. Ik heb diezelfde avond gesolliciteerd. Ik vond het heel spannend want de functie was iets beneden mijn niveau dus ik moest hun nieuwsgierigheid wekken om toch uitgenodigd te worden. Ik sprong werkelijk een gat in de lucht toen twee dagen later mijn telefoon ging. Ik mocht op gesprek! Nu goed voorbereiden!

Het sollicitatiegesprek

Via LinkedIn zocht ik de persoon met wie ik zou spreken. Ik zag dat hij mijn account ook al had gecheckt. Ook zag ik dat we shared connections hadden en omdat ik mijn netwerk persoonlijk ken, wist ik dat me dat een enorm voordeel zou opleveren bij mijn eerste gesprek. Na het bekijken van zijn profiel (hij had niet eens een foto!) realiseerde ik me dat we elkaar eerder hadden ontmoet. Hij had ooit een presentatie gegeven bij een organisatie waar ik toen voor werkte. Ik kende hem en had zelfs nog een oud visitekaartje! Nu vielen alle kwartjes. Zijn naam kwam me al zo bekend voor! De dag van het gesprek was spannend. Voor mij hing er veel vanaf. Zou ik eindelijk de functie krijgen die me de komende jaren meer tijd zou geven voor mijn gezin. Inhoudelijk niet echt uitdagend waardoor ik mijn focus even, tijdelijk, op andere dingen zou kunnen leggen. Toen ik werd opgehaald en hij zich voorstelde, gaf ik direct aan dat we elkaar jaren geleden al hadden ontmoet. Op weg naar de kamer waar ik mijn sollicitatiegesprek zou hebben, hebben we gesproken over dat moment en onze shared connections. Het ijs was gebroken. Ons gesprek zette zich in de kamer voort.

Nog nooit is een sollicitatiegesprek voor mij zo informeel begonnen! We hadden het over mensen die we kenden. Dit gaf mij de ruimte de eerste spanning van me af te praten. Even om me heen te kijken en te luisteren naar de man die mij straks van alles zou gaan vragen over de baan die ik zo graag wilde hebben. Deze informele start gaf mij een eerste indruk van mijn gesprekspartner. Hoe hij praatte, lachte en wat hij belangrijk vond aan zijn netwerkconnecties. Super fijn! Het gesprek zelf is nooit officieel gestart. We zijn gewoon nooit gestopt met praten. Vanuit de gemeeschappelijk connecties zijn we over het werkveld gaan praten en vanuit deze visie over de vacature. Ik was in de lead en ik vond het helemaal niet spannend meer. De informele start heeft hier vanzelf naar geleid. Aan het einde van het gesprek heb ik gevraagd naar de procedure. Hij gaf aan dat hij nog niemand anders had uitgenodigd. Hij had 135 reacties gehad.

Ik ben aangenomen!

Ik vertelde hem dat de vacature via Twitter had gevonden, hij kende het helemaal niet! Hij was oprecht geïnteresseerd hoe zijn vacature daar terecht was gekomen. Ik heb hem een beetje kunnen uitleggen hoe het werkt en dat Twitter een heel groot bereik heeft. Ik leek wel een expert…en dat terwijl ik eigenlijk ook nog lang niet alle mogelijkheden ken. Ik ben er nu een aantal maanden aan het werk. Hoe gaaf is dat!

Ik ben blij en ik geloof in social media omdat je zelf kan bepalen wat je wel en niet leest. Omdat het een enorm bereik heeft en omdat ik de baan heb gevonden die nu zo goed bij me past. Dat vind ik tof. Heeeel tof.

Twitteren als directielid?

Directieleden en Twitter: ze willen er wat mee en tegelijkertijd liever zelf helemaal niet. Zelf een account openen en bijhouden klinkt velen als gruwel in de oren. Want wat als het fout gaat? Er staat immers wel een vergrootglas boven. En waar halen we de tijd vandaan in zo’n drukke functie? Vandaag pakte ook (ik zou bijna zeggen: zelfs..) het FD uit met interviews drietal (voormalige) topbestuurders. U kunt er niet meer om heen: de CEO van deze tijd is een social CEO. Hoog tijd om u erin te verdiepen! Maar waar start u?

Wat levert het op?

Twitter is een zeer krachtig medium, wat  u en uw bedrijf een groot podium biedt. Uw Twitterfans zijn er elke dag, bijna 24/7. Om van u te leren, naar u te luisteren en uw produkt of dienst af te nemen. Op Twitter kunt u snel, makkelijk en goedkoop contact houden met vakgenoten, collega’s, medewerkers, concurrenten en politiek. Laat u overtuigen door deze onderzoeken: IBM studie en deze infographic met data over social CEO’s

Hoe begin ik op Twitter als directielid?

•  Wat is het doel? En wie wilt u als bezoeker/volger op uw persoonlijke account.

Uiteraard is uw eerste gedachte: Wat wil ik ermee bereiken? En wie wil ik aanspreken? Doelen zijn in de praktijk meestal een combinatie van persoonlijke doelen (u heeft immers nog een carrière voor de boeg) en commercieel/zakelijke doelen. En vergeet niet even uw corporate social media policy te bestuderen.

• Op zoek naar volgers en gewoon beginnen.

Maak een account aan op Twitter. Gebruik uw eigen naam als username, bijvoorbeeld @PietPietersen (de @ hoort voor elke gebruikersnaam). Ga, eventueel samen met uw communicatie afdeling, op zoek naar (nieuw) relevant netwerk door het gebruik van zoekwoorden die daarbij passen. Gebruik daarbij ook eens de Twittergids. En start met twitteren. Ook al denkt u dat u niet gevonden wordt, googelende mensen en twitteraars zoeken op steekwoorden en komen zo vanzelf bij u uit.

‘Zou u dit ook aan een journalist durven/kunnen/mogen vertellen?” dan kunt u met een gerust hart de tweet plaatsen.

CEO’s that Tweet | CEO Twittergids

• Fouten maken mag best.

Ik heb nu jarenlange twitterevaring en al een paar mooie fouten gemaakt. Ik leef nog, ik haal nog mijn doelen en ik ben ook nog steeds succesvol. Fouten maken doet ieder mens. U ook. Maakt u een kleine fout, delete de tweet, dan is de tweet niet meer zichtbaar op uw Twitteraccount. Weet wel dat de tweet door Google al is opgepikt. Is de fout ernstig of is er al op gereageerd, leg dan persoonlijk uit, geef uw fout toe, bel de persoon in kwestie op. Eigenlijk alles wat u in het dagelijks leven ook zou doen bij een communicatiefout. Uw twitternetwerk zal u de fout vergeven, zo lang u er persoonlijk en betrokken op reageert. Nooit boos worden, niet emotioneel worden. Wie kaatst, kan de bal verwachten. Ooit zag ik eens iemand de fout ingaan door te reageren met de zin: “dat zijn advocaat zich er op beraadde”. Niet doen!

• Ook al is het uw persoonlijke account: Samen het account beheren. Maak iemand van communicatie medeverantwoordelijk.

U heeft een druk bestaan en nou eenmaal niet de hele dag tijd om naar uw account te kijken. Daarom is het van groot belang dat u minimaal 1 ander persoon (ik zou het persoonlijk ook bij 1 persoon houden, wel zo makkelijk) betrekt bij het beheren van uw persoonlijke account. Doel is vooral het monitoren en signaleren van tweets waar direct op geanticipeerd moet worden. En monitoren en reageren op tweets waar het algemene bedrijfsaccount op zou kunnen antwoorden. Maak afspraken wat hij/zij doet voor u. Zo staat u er niet alleen voor.

• Hou het account zelf persoonlijk.

Ik vind het echt uit den boze dat iemand anders zich voordoet als uzelf, een goed alternatief is wederom te laten reageren vanuit een bedrijfsaccount. ” Ik zie dat je *directeur* een vraag hebt gesteld over onze openingstijden. En dan het antwoord. Maar geef wel toegang tot uw persoonlijke twitteraccount, zodat er goed gemonitord kan worden, ook op de persoonlijke berichten. Onderdeel van de afspraak is wat mij betreft: alle algemene vragen worden beantwoord vanuit het algemene account. Persoonlijke vragen vanuit het persoonlijke account. Een directeur vragen laten beantwoorden over openingstijden en prijzen is natuurlijk onnodig.

• Een echte social CEO volgt in principe iedereen terug.

Een social CEO volgt iedereen terug (tenzij het duidelijk een spammer oid is). Ik zie het volgen van een twitteraar als een virtuele ‘handshake’. U schudt de uitgestoken hand toch wel? Uw fans en klanten willen gezien en gehoord worden. Terugvolgen dus. Om uw eigen waardevolle tweets niet uit het oog te verliezen maakt u lijsten aan, met pears of concurrenten die voor u van belang zijn om te volgen.

•  Neem uw klanten serieus.

Meer weten?